تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی کربلایی حیدر عیسایی
پایگاه اطلاع رسانی کربلایی حیدر عیسایی
نه شرقی نه غربی حكومت علوی

سخن گفتن پیرامون ابعاد شخصیت حضرت زینب (س) به دو جهت دشوار است.
1- عظمت شخصیت این بانو مانند مادر بزرگوارش حضرت زهرا (س) است و عقل از درك این عظمت عاجز است، آنچنانکه از درك عظمت لیلة القدر عاجز است.
2- در منابع تاریخی و روایی آنچنان كه شایسته و بایسته است از جزئیات زندگی این بانو سخن به میان نیامده است. به این دلیل که تقریباً تمام دوران حیات ایشان در جوار وجود نورانی آل کساء گذشته و تحت الشعاع آن ذوات بوده است. اگرچه این بانو خود از آن تبار است. با دقت نظر در آنچه كه در اسناد و مدارک باقیست، به عظمت و جلالت شأن ایشان پی می بریم. برای درک بهتر این موضوع ابتدا زندگی حضرت زینب (س) را به اجمال بیان می کنیم.
زندگی نامه
عقیله بنی هاشم زینب کبری سلام الله علیها، سومین فرزند امیرالمؤمنین (ع) و فاطمه زهرا (س) است كه بنابر قول مشهور در روز پنجم ماه جمادی الاولی سال ششم هجری قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشودند. 5 سال اول عمر شریف ایشان تحت سرپرستی و اِشراف جدّ بزرگوارش پیامبر اکرم سپری شد. پس از رحلت رسول خدا، حدود 6 ماه نیز در از درک محضر مادر ارجمندش بهره مند شد. بعد از شهادت مادر، تا حدود 35 سالگی در جوار پدرش امیرالمؤمنین علی (ع) بود. پس از شهادت پدر 10 سال با برادر بزرگترش امام حسن مجتبی (ع) و پس از ایشان 10 سال با امام حسین (ع) مصاحبت داشتند.
بعد از واقعه جانسوز كربلا که منجر به شهادت جانگداز امام حسین (ع) و یاران با وفای ایشان شد، متحمل دوران سخت اسارت شدند و پس از آن سرانجام در غروب روز یكشنبه پانزدهم رجب المرجب سال 62 هجری قمری در سن 56 سالگی دار فانی را وداع گفتند و به جوار اهل بیت عصمت شتافتند. مدفن آن بزرگوار در منطقه زینبیه شهر دمشق از كشور سوریه فعلی است. اگرچه برای حضرت زینب مكانهای دیگری مانند قبرستان بقیع و كشور مصر را ذكر كرده اند ولی دمشق مشهورترین قول است.



برای ادامه مطالعه کلیک کنید
برچسب ها: زینب کبری (س)، نائبة الزهراء (س)، زندگینامه حضرت زینب س، حضرت زینب س، زندگی نامه حضرت زینب (س)، زندگینامه حضرت زینب (س)، زندگی نامه حضرت زینب سلام الله علیها،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 25 آبان 1394 توسط حسین شرعیاتی


زرارة بن اعین گوید: «امام صادق (ع) فرمود: 
«زائرین حسین یک برتری نسبت به سایر مردم دارند»    پرسیدم : برتریشان چیست ؟ 
فرمود: «چهل سال قبل از مردم وارد بهشت می‌شوند در حالی که دیگران هنوز در حال حساب هستند...




برچسب ها: آثار زیارت امام حسین (علیه‌السلام)، آثار زیارت امام حسین (علیه‌السلام) 2، آثار زیارت امام حسین، آثار زیارت امام حسین ع، آثار زیارت امام حسین (ع)، آثار زیارت امام حسین ع، امام حسین و آثار زیارت آن حضرت،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 آبان 1394 توسط حسین شرعیاتی


در میان مجموعه عظیم احادیث و روایات اهل بیت علیهم‌السلام، سخنانی یافت می‌شود که می‌توان با استفاده از آن‌ها بر برخی مسائل فائق آمده و یا با عدم توجه به آن‌ها مغلوب اسرار آسمان‌ها و زمین شد.
 امام معصوم با علمی که از سوی خداوند نزد خود دارد، به سر و نهان اشیا و آثار خلقت آگاهی کامل داشته و هرچه که به زبان می‌آورد عین حقیقت است.
 
با این توضیح، آنچه که در ادامه می‌آید تعدادی از عواملی است که باعث بروز فقر در زندگی می‌شوند و از میان کتب معتبر اسلامی جستجو شده‌اند. شایسته است عدم انجام امور زیر را به عنوان بخشی از سبک زندگی اسلامی در دستورکار روزانه خود قرار دهیم و به آن‌ها عادت کنیم:
 
1. درخواست نکردن از فضل پروردگار
2. برهنه از بستر خواب برای ادرار به دستشویی رفتن
3. قطع رابطه با فامیل کردن
4. قسم دروغ خوردن
5. ظروف نشسته در منزل باشد
6. با دندان ناخن گرفتن
7. کمک نکردن به دیگران
8. عدم قرض دادن نان و خمیر
9. خود را فقیر جلوه دادن
10. تکبر
11. اسراف
12. بدون در بودن ظرف آب
13. در حال ایستاده شانه کردن مو
14. جارو کردن خانه در شب
15. با حال جنابت غذا خوردن
16. نشستن بر آستانه در
17. بی‌حرمتی به خرده‌های نان
18. نشستن دست هنگام غذا
19. سوزاندن پوست سیر و پیاز
20. نماز را سبک شمردن
21. با عجله از مسجد بیرون آمدن
22. به وسیله لباس خانه را جارو کردن
23. حمام کردن در مستراح
24. ادرار کردن در حمام
25. با دامن و آستین لباس، بدن را خشک کردن
26. نان را از فقیر خریدن
27. باقی گذاشتن تار عنکبوت در خانه
28. صبح زود به بازار رفتن و دیر وقت به خانه برگشتن
29. لعن و ناسزا گفتن به اولاد
30. دروغ گفتن
31. لباس پاره را در حال پوشیدن دوختن
32. خاموش کردن چراغ با فوت دهان
33. با حرص غذا خوردن
34. در حال غذا خوردن به اطراف نگاه کردن
35. بین نماز مغرب و عشا خوابیدن
36. قبل از طلوع خورشید در خواب بودن
37. گوش کردن به موسیقی غنایی
38. ول‌خرج بودن در زندگی
 
گردآوری شده از کتب طب‌النبی، طب‌الصادق و طب‌الرضا علیهم‌السلام

زینبیون 



برچسب ها: عوامل بروز فقر از دیدگاه اهل بیت(ع)، عوامل بروز فقر از دیدگاه اهل بیت، عوامل بروز فقر، عوامل فقر از دیدگاه اهل بیت(ع)، عوامل فقر، بروز فقر از دیدگاه اهل بیت(ع)، عوامل بروز فقر از نگاه اهل بیت(ع)،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 آبان 1394 توسط حسین شرعیاتی


بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین، والصلوه والسلام علی خیر خلقه محمد و علی عتره الطاهرین، و اللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین

برخی از مخالفین به ما اشکال می کنند که عزاداری مشروعیت ندارد و نباید عزاداری کرد. به دو دلیل بحث خود را مستدل می دانند. البته من دو دلیلش را انتخاب کرده ام که این دو دلیل روایی است. می گویند از رسول اکرم (ص) این روایت نقل شده است: "اربع من امر الجاهلیه لایترکونهن" 4 چیز از دوران جاهلیت باقی مانده است امت من آن را ترک نمی کند. با اینکه دوران اسلام دوران پایان جاهلیت است اما مردم آن را ترک نمی کنند.

1 . الفخر بالاحتساب؛ تفاخر کردن و مباهات به گذشتگان.

2 . « والطعن بالانساب » ایراد و عیب جویی کردن به آباء و اجداد دیگران.

3 . « ولاستسقاء بالنجوم » طلب باران کردن بر مبنای هیئت و شکل خاص ستارگان . 

4 . « و النیاحه » نوحه و عزاداری . 

پیامبر فرموده این 4 چیز باقیمانده از دوران جاهلیت است و امت من آنها را ترک نمی کنند. خودشان چهارمی را ندارند مرادشان شیعه است که می گویند شیعه با این کار (نوحه و عزاداری) بر می گردد به دوران جاهلیت. وقتی می خواهند نیاحه را ترجمه کنند می گویند مراد از نیاحه عزاداری یعنی چگونه عزاداری کردن ارث گذشته گان است « النیاحه رفع الصوت بالندو علی المیت » بلند کردن صدا در حال گریه بر مردگان است « و ذلک ینافی الصبر الواجب » و این کار گریه کردن با صدای بلند برای اموات این منافات با صبر دارد. « و هی من الکبائر، لشدت الوعید و العقوبت علیها » عزاداری از گناهان کبیره است بخاطر اینکه خداوند نسبت به آن عده عذاب و عقاب داده است. این دلیل اولشان.




ادامه مطلب
برچسب ها: وجوب عزاداری سیدالشهداء ع، عزاداری بر امام حسین باقیمانده از جاهلیت، گریه بر امام حسین ع پیروی از زمان جاهلیت است؟، جواز شرعی عزاداری بر امام حسین ع، رابطه عزاداری با حدیث پیامبر، حدیث پیامبر در مورد گریه کردن و رابطه آن با زمان جاهلیت، 4 چیز باقیمانده از دوران جاهلیت،
نوشته شده در تاریخ شنبه 16 آبان 1394 توسط حسین شرعیاتی

با یک سیر اجمالی و نه خیلی دقیق اگر کسی تاریخ کربلا را تورّق کند، می یابد که مهمترین و برجسته ترین مصیبتی که در کربلا وجود داشته است، مصیبت عطش بوده است.
ببینیم قصه عطش چیست؟
در روز هفتم ماه محرم نامه ای از ابن زیاد به عمرسعد می رسد. در این نامه دستور رسیده بود که باید بین حسین (ع) و یارانش با آب فاصله ایجاد کنید. بهمین دلیل ابن سعد به شخصی به نام "عمرو بن حجّاج"، از سران لشگرش، دستور داد با پانصد سواره نظام بین آب با امام حسین(ع) فاصله بیاندازند. سواره نظام در جنگهای صدر اسلام معادل امروزی جنگجویی است که یک تانک در اختیار دارد. یکی از آن افراد سوار نظام، شخصی به نام "عبدالله ابن حصین عضدی" فریاد بلند کرد که حسین (ع) این آب زلال و صاف که به رنگ آسمان است را نخواهی دید و قطره ای از آن را نخواهی نوشید تا زمانیکه از دنیا بروی! این چیزی است که در تاریخ ثبت و ضبط شده است. تاکتیک دشمن علیه امام حسین، بستن آب بود. از قضا وقتی در تاریخ اسلام دقت کنیم می بینیم که بستن آب شیوه بنی امیه بوده است. در جنگ بدر این کار را ابوسفیان کرد و در جنگ صفین معاویه این کار را کرد. این پدربزرگ و پدر و پسر، شیوه مبارزه شان همین است. بستن آب یک تاکتیک بنی امیه است. پس خود آنها اعلام کردند که ما می خواهیم چنین کاری را کنیم و کردند. یک سیر اجمالی می کنیم در احادیثی که درباره امام حسین (ع) است. تا ببینیم در احادیث در رابطه با عطش چه گفته اند.
احادیث مربوط به عطش:



ادامه مطلب
برچسب ها: عطش درکربلا، موضوع عطش در کربلا، آب و هوای روز عاشورا سال 61 هجری، عطش امام حسین ع، عطش و تشنگی امام حسین ع، آیا حسین در کربلا تشنه بود، بررسی عطش در کربلا،
نوشته شده در تاریخ شنبه 16 آبان 1394 توسط حسین شرعیاتی

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 13 آبان 1394 توسط حسین شرعیاتی

حسین زبان باز نمی‌کرد. کمی دیر شده بود.

محمد می‌خواست نماز بخواند؛ تکبیر گفت.

حسین هم خواست بگوید اما نتوانست.

محمد دوباره تکبیر گفت. حسین باز هم نتوانست درست بگوید.

محمد هفت بار تکبیرش را تکرار کرد تا حسین توانست بگوید الله اکبر.

از آن روز هفت تکبیر برای شروع نماز مستحب شد...



برچسب ها: هفت تکبیر در نماز، هفت تکبیر مستحبی شروع نماز، شروع نماز با هقت تکبیر، چرا هفت مرتبه تکبیر، چرا هقت مرتبه تکبیر بگوییم، علت هفت تکبیر در نماز،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 شهریور 1394 توسط حسین شرعیاتی

زیارت نکنید بهتر است!
امام صادق(علیه السلام) به مفضل فرمودند: زیارت کنید امام حسین(علیه السلام) را بهتر از آن است که زیارت نکنید و زیارت نکنید بهتر از آن است که زیارت کنید. مفضل گفت: پشت مرا شکستی! (کنایه از سنگینی و دشواری فهم سخن امام(علیه السلام)) حضرت فرمودند: والله اگر به زیارت قبر پدران خود بروید اندوهگین و غمناک می روید و به زیارت آن حضرت که می روید سفره ها با خود می برید بلکه باید ژولیده موی و گردآلود بروید.
توجه به این موضوع و همراه نداشتن توشه های آنچنانی در سفر کربلا تا جایی مهم است که به فرموده حضرت(علیه السلام) اگر سفر کربلا نروید بهتر از آن است که به وضعی به آنجا برسید که شایسته اوضاع و احوال وادی کربلا نیست! زیرا پوشیده و پنهان نیست که هدف در زیارت معنوی کربلا شناخت و عرض ادب به حضور امام حسین(علیه السلام) است و نیز احترام به مقام شامخ شهدا و امام (علیه السلام). از این رو رعایت احوال مناسب برای نیل به درک معنوی صحیح بدون تردید لازم و واجب است و اگر این گونه نباشد چه بهتر که رنج سفر را بر خود هموار نکنیم، زیرا ناخواسته دست خالی و چه بسا زیان دیده و خسران کرده بازمی گردیم!


زینبیون



برچسب ها: زیارت نکنید بهتر است!، زیارت نکنید بهتر است، زیارت نکنید، زیارت، زیارت نکنید بهتر است!!!، زیارت نکنید بهتر است!!!!!، زیارت نکنید بهتر است!!!!؟،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 16 شهریور 1394 توسط حسین شرعیاتی

به امام صادق (ع) عرض کردند: کم‌ترین اثری که برای زائر قبر امام حسین (ع) چیست؟ فرمود: «کم‌ترین تأثیرش این است که خداوند متعال، او و خانواده و مالش را حف0 می‌کند تا به سوی اهل خویش برگردد ،و چون روز قیامت فرا رسد، خداوند حافظ او خواهد بود »
به امید به اینکه خداوند متعال توفیق زیارت حضرتش را در دنیا و شفاعتش را در روز قیامت نصیب ما گرداند، به آثار و برکاتی که زیارت سیدالشهدا (ع) به دنبال دارد می‌پردازیم:
 
1- آرامش بخشیدن به زائر
در زیارت یک نوع کشش و نیاز الزام آوری انسان را وا می‌دارد که فشارها و فریادهای درونی را از راهی خارج کند . زائر آن مرقد شریف در پرتو دعا و گفتگو با پاکان و استمداد از ارواح پاک مقربان درگاه الهی، نیرو گرفته و نابسامانی‌ها را با توسل بدان‌ها بر خود هموار می‌سازند .
2- در امان خدا بودن
به امام صادق (ع) عرض کردند: کم‌ترین اثری که برای زائر قبر امام حسین (ع) چیست؟ فرمود: «کم‌ترین تأثیرش این است که خداوند متعال، او و خانواده و مالش را حفظ می‌کند تا به سوی اهل خویش برگردد ،و چون روز قیامت فرا رسد، خداوند حافظ او خواهد بود ».(1)
3- زائر خدا محسوب شدن
زید بن شحام گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم : برای زائر قبر امام حسین (ع) چه می‌باشد؟ فرمود: «همانند کسی است که خدا را در عرش دیدار نموده باشد». گفتم: برای کسی که یکی از شما را زیارت کند چه می‌باشد؟ فرمود:
«همانند کسی است که رسول خدا (ص) را زیارت نموده است » . (2)
 اهمیت زیارت عاشورا
4- برآورده شدن حاجات و دفع پریشانی
امام صادق (ع) فرمود: «همانا نزد شما قبری است که هیچ فرد پریشانی نزد آن نمی‌آید مگر آنکه خداوند از او دفع پریشانی نماید و حاجتش را برآورد» .(3)
و نیز به ابوصباح کنانی فرمود: «همانا نزد شما قبری است که هیچ فرد پریشانی نزد آن نمی‌رود مگر آنکه خداوند از او پریشانی را دفع نموده و حاجتش را برآورده می‌نماید، و همانا نزد او چهار هزار فرشته هستند که از هنگام شهادتش آشفته و غم آلود تا روز قیامت بر او می‌گریند. هر کس او را زیارت کند، وی را تا خانه‌اش بدرقه می‌کنند، و هر که مریض شود به عیادتش می‌روند، و هر که بمیرد جنازه‌اش را تشییع می‌کنند». (4)
5- زیادتی در عمر و رزق
امام باقر (ع) فرموده است : «شیعیان ما را به زیارت قبر حسین (ع) امر کنید ، زیرا زیارت او موجب فزونی در رزق و طول عمر و دفع بلایا و ناگواری‌ها می‌شود » . (5)
6- آمرزش گناهان
امام صادق (ع) فرمود: «هر کس حسین (ع) را زیارت کند در حال یکه عارف به حق او بوده و به امامتش اقرار داشته باشد خدای سبحان ،گناهان گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد». (6)
و جابر ضعفی در ضمن یک حدیث طولانی از امام صادق (ع) روایت کرده است که فرمود: «چون از نزد قبر حسین (ع) بازگشتی ، ندا کننده‌ای تو را ندا می‌دهد که اگر آن را می‌شنیدی ، تمام عمر را نزد قبر شریف حسین (ع) اقامت می‌گزیدی. آن منادی گوید:خوشا به حال توی بنده خدا که سود فراوان بردی و به سلامت (در دین ) دست یافتی. عمل از سربگیر که گناهان گذشته‌ات آمرزیده شد» . (7)
7- محسوب نشدن ایام زیارت از عمر زائر
امام صادق (ع) فرمود: «همانا ایام زیارت زائران حسین بن علی (ع) از عمرشان محسوب نگشته و جزء حیاتشان به شمار می‌آید» . (8)
8- حفاظت زائر در دنیا و آخرت
عبدالله بن هلال به امام صادق (ع) عرض کرد: فدایت شوم، کم‌ترین نصیبی که زائر امام حسین (ع) دارد، چیست ؟ فرمود: «ای عبد الله، کم‌ترین چیزی که برای او می‌باشد، این است که خداوند او و خانواده‌اش را حفظمی کند تا وی را به سوی خانواده‌اش باز گرداند، و چون روز قیامت فرا رسد، خداوند حاف0او می‌باشد» (9)
امام صادق (ع) فرمود: «هر کس به زیارت قبر حسین (ع) برود در حالی که عارف به حق او باشد، خداوند نام او را در اعلی علیین می‌نویسد»
9- عنایت و توجه سیدالشهدا (ع)
امام صادق (ع) فرمود: «حسین در نزد پروردگارش ... به زائرانش نظر می‌کند . او نگاه می‌کند که چه کسی برای آن حضرت گریه می‌کند، پس برای او طلب آمرزش کرده و پدرانش را می‌خواند تا برای آن زائر دعا کرده و طلب آمرزش و مغفرت نمایند. سپس امام (حسین) می‌فرماید: اگر زائر من می‌دانست که خدا چه چیزی برای او عطا می‌فرماید شادی او بیشتر از جزع و بی‌تابی وی می‌گردید» . (10)
و امام حسین (ع) فرمود: «هر کس مرا در زندگانیش زیارت کند، پس از مرگش بازدیدش خواهم کرد» . (11)
10- خیر و برکت زیاد
امام صادق (ع) فرمود: «اگر مردم می‌دانستند که چقدر خیر و برکت در زیارت امام حسین (ع) وجود دارد ، برای زیارت کردنش با یکدیگر مقاتله می‌کردند، و هر آینه اموالشان را برای رفتن به زیارتش می‌فروختند» (12)
و امام باقر (ع) فرمود: «اگر مردم می‌دانستند که زیارت قبر شریف حسین (ع) چه مقدار فضیلت و برکت دارد، از شوق زیارت جان می‌سپردند و نفس‌هایشان از شدت حسرت بند می‌آمد» (13).
11- برابری زیارت قبر حسین (ع) با حج
عبدالله بن عبید انباری گوید: به امام صادق (ع) عرضه داشتم : فدایت شوم ، همه ساله وسایل تشرف به حج به رایم فراهم نمی‌شود. فرمود: «چون قصد حج نمودی و اسباب برایت فراهم نگشت ، به زیارت قبر حسین (ع) برو، که یک حج برایت نوشته می‌شود و چون قصد عمره نمودی و وسایل مهیا نشد ، عزم زیارت قبر حسین (ع) نما، که یک عمره برایت منظور می‌شود» (14)
12- نام زائر در اعلی علیین ثبت می‌شود
امام صادق (ع) فرمود: «هر کس به زیارت قبر حسین (ع) برود در حالی که عارف به حق او باشد، خداوند نام او را در اعلی علیین می‌نویسد» . (15)
منبع: کامل الزیارات

زینبیون



برچسب ها: کم ترین اثر در زیارت امام حسین (ع)، کم ترین اثر در زیارت امام حسین(ع)، کم ترین اثر در زیارت امام حسین ع، کم ترین اثر در زیارت امام حسین، کم ترین اثر در زیارت امام حسین ( ع)، زیارت امام حسین (ع)، اثر در زیارت امام حسین (ع)،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 15 شهریور 1394 توسط حسین شرعیاتی

سید بن طاووس علیه الرّحمه از محمد بن احمد بن داوود نقل كرده است كه می گفت:

من همسایه اى داشتم كه او را على بن محمد می گفتند. گفت كه من هر ماه یك مرتبه به زیارت امام حسین علیه السلام می رفتم. و چون سنّم بالا رفت و جسمم ضعیف شد مدّتى به كربلا نرفتم، و بعد از مدّتى پیاده روانه شدم، و در مدّت چند روز به كربلا رسیدم، زیارت كردم و نماز خواندم و چون به خواب رفتم دیدم كه حضرت امام حسین علیه السلام از قبر بیرون آمده و به من می گوید:

چرا مرا جفا كردى و قبل از این به من نیكوكار بودى!

گفتم اى سیّد جسمم ضعیف شده است و پایم بى قوّت شده است و در این وقت ترسیدم كه آخر عمر من باشد چند روز راه آمده ام تا به زیارتت رسیده ام و روایتى از شمابه من رسیده است می خواهم از شما بشنوم، فرمود: بگو!

گفتم كه روایت مىكنند كه شما فرموده اید: هر كه به زیارت من آید در حیات خود من او را بعد از وفاتش زیارت می كنم.

فرمود: كه بلى من گفته ام و اگر او را در آتش جهنّم بیابم از آتش او را بیرون می آورم.




زینبیون




برچسب ها: آتش جهنّم و زائر امام حسین (ع)، آتش جهنّم و زائر امام حسین ( ع)، آتش جهنّم و زائر امام حسین (ع)، آتش جهنّم و زائر امام حسین (ع)، آتش جهنّم و زائر امام حسین، زائر امام حسین (ع)و آتش جهنّم و،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 15 شهریور 1394 توسط حسین شرعیاتی

اسماء نوزاد را پیچیده بود توی یک پارچه ی سفید. محمد نوزاد را از او گرفت. در گوش راستش اذان گفت و در گوش چپش اقامه. اسمش را گذاشت شُبَیر.
 
شُبَیر به عربی می شود حسین. نوزاد، پسرِ کوچکِ علی بود و علی برای محمد مثل هارون بود برای موسی. شُبَیر پسر کوچک هارون بود.
 
 
 
 
 
پیرمرد داشت وضو می گرفت. صدای دو پسر بچه را شنید. بحث می کردند که وضوی کدامشان درست است.پیرمرد توجهی نکرد. آمدند پیش او. گفتند : "ما وضو می گیریم؛ شما ببینید وضوی کداممان درست است." وضو گرفتند. صحیح و کامل. پیرمرد خنده اش گرفت. گفت : " وضوی هر دوتان حرف ندارد. این منم که با این و سن و سال اشتباهی وضو می گیرم."
 
نقشه حسن و حسین گرفته بود.
 
 
 
 
 
 
 
شهر بانو. تا دیروز دختر پادشاه عجم بود و امروز اسیر دست مردان عرب. می خواستند بفروشندش اما، علی نگذاشت. گفت : " هر چه باشد دختر پادشاه بوده، در شأنش نیست که فروخته شود. بگذارید خودش یک نفر را انتخاب کند برای ازدواج."
 
دختر دلش گرم شد به حرف های علی. نگاه کرد به کسانی که ایستاده بودند، اشاره کرد به حسین. همان بود که توی خواب دیده بود.
 
 
 
 
 
زن سوار قاطر بود. می گفت : " نمی گذارم حسن را این جا دفن کنی."
 
محمد بن حنفیه گفت : " برای دشمنی با بنی هاشم یک روز سوار شتر می شوی، یک روز سوار قاطر."
 
زن گفت : " تو دیگر حرف نزن. این ها اگر حرف می زنند، پسرهای فاطمه هستند تو را چه به سخن رانی؟"
 
حسین عصبانی شد. گفت : " این حرف ها یعنی چه؟ می خواهی برادرم را از ما جدا کنی؟ او به جای یک فاطمه از سه فاطمه نسب دارد."
 
 
 
 
 
 
 
 
 
دوران معاویه دوران آزادی بود.همه  ی فرقه ها آزاد بودند. بحث بود و مناظره. اما نوبت به خانواده ی محمد و دوستانشان که می رسید آزادی تمام می شد.یا می گذاشتندشان لای جرز دیوار یا ترورشان می کردند