تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی کربلایی حیدر عیسایی - حضرت صدیقه (س)،حجت خدا بر معصومین (ع)
پایگاه اطلاع رسانی کربلایی حیدر عیسایی
نه شرقی نه غربی حكومت علوی

براساس آیات قرآن کریم و روایات پیامبر اکرم، اهل بیت بعنوان ثقل اصغر و صراط مستقیم الهی معرفی شده اند که هرکس به آنان متمسک شود، هرگز دچار گمراهی نخواهد شد. و هرکس بر آنان پیشی گیرد و یا پس بماند رستگار نخواهد شد. هرکس با آنان مخالفت کند از مسیر هدایت خارج است و در گمراهی آشکار قدم گذارده و عذاب سخت الهی در انتظار اوست.

اهل بیت مرجع و منبع فیض الهی هستند که معارف عمیق دین خدا و آیات قرآن کریم را برای مردم تبیین می کنند و در یک کلام حجت خداوند بر مردم هستند. چارچوب اعتقادات، اخلاق، رفتار و احکام بر مبنای حقیقت آنان شکل گرفته است. آنچه ایشان انجام دهند حسنه است و آنچه را که دوری کنند سیئه بحساب می آید. هرکس مدعی اقتدای به ایشان است ملزم است که خود را بر محور ولایت و امامت ایشان تطبیق دهد چرا که قول و فعل اهل بیت پیامبر حجت است.


اما در این میان، در حدیثی گرانقدر از حضرت امام حسن عسکری علیه السلام نقل است که فرمودند: « نحن حجج الله علی خلقه، و جَدّتُنا فاطمة حجة الله علینا، ما- امامان شیعه- حجت خداوند بر خلائق هستیم و مادر ما حضرت زهرا (س) حجت خداوند بر ماست »

عظمت فاطمه زهرا تا چه حد است که خداوند ایشان را حجت خود بر امامان معصوم قرار داده است. همین معنا در حدیث گرانهایی از امام زمان (عج) آمده که فرمودند: « و فی ابنة رسول الله لی اسوة حسنة، دختر بزرگوار رسول خدا برای من نیکوترین الگو است. »

فهم این معنا و درک جایگاه فاطمه زهرا چه بسا غیر ممکن است. همانگونه که حضرت امام صادق در حدیثی که در ذیل آیه ی شریفه ی انا انزلناه فی لیلة القدر آمده، فرمودند: « من عرف فاطمه حق معرفتها، فقد ادرک لیلة القدر » کسیکه حقیقت شخصیت فاطمه زهرا را بشناسد، حقیقت شب قدر را درک کرده است.

با این اوصاف، قطره ای از دریای بیکران فضائل حضرت زهرا سلام الله علیها را برای رفع عطش معرفت به ایشان خواهیم چشید.

1- حضرت رسول اکرم (ص) در باب ایشان فرمودند: « ان ابنتی فاطمة ملأ الله قلبها و جوارحها ایماناً و یقیناً، خداوند قلب و اعضاء و جوارح دخترم فاطمه را سرشار از نور ایمان و یقین کرده است. »

طبق این نقل، مقام یقین در فاطمه زهرا به غایت خود رسیده اما این درجه از یقین برای انبیاء عظام الهی در قرآن ذکر نشده است. شاهد این مدعا داستان حضرت ابراهیم در آیه 260 سوره بقره آمده است. این پیامبر بزرگوار الهی از خداوند متعال در خصوص زنده شدن مرده سؤال پرسید. خداوند در پاسخ به او فرمود: « او لم تؤمن؟، آیا به این حقیقت ایمان نداری؟» ابراهیم عرض کرد: « بلی، ولکن لیطمئن قلبی، ایمان دارم، اما می خواهم یقینم بیشتر شود »

آنچه در آیه ی فوق برای حضرت ابراهیم که از پیامبران اولو العزم الهی است ذکر شد، نشان از درجات عالیه یقین است که ابراهیم قصد رسیدن به آن را دارد در حالیکه حضرا زهرا به مقصود رسیده است. ذکر این نکته ضروری است که این مقایسه در مراتب عالی یقین است و به معنای ضعف در پیامبران نیست بلکه به معنای عظمت حضرت صدیقه کبری است.

2- خداوند در سوره مریم داستان اعطاء فرزند به حضرت زکریا را بیان کرده و می فرماید: « یا ذکریا انا نبشرک بغلام اسمه یحیی لن نجعل له من قبل سمیا، ای ذکریا! ما به تو بشارت پسری را می دهیم که نامش یحیی است و این نام قبل از او برای کسی نبوده است. »

دو موضوع را در این آیه حائز اهمیت است: اولا نام یحیی را خداوند انتخاب می کند. ثانیا نام یحیی منحصر بفرد بوده است.

خداوند در حدیث قدسی فرموده است: « من فاطمه را خلق کردم، نه تنها نام او را انتخاب کردم، بلکه از اسم خود نام او را مشتق گردانیدم و بر او نهادم. او فاطمه است و من فاطر السماوات و الارض هستم. »

اگر خداوند بر یحیی نام گذاشت اما نام حضرت زهرا را از اسم خود مشتق کرده و فاطمه نهاد. این نامگذاری همان معنای مظهریت اسماء و صفات الهی در نظام خلقت است. رسول اکرم درباره نام دختر بزرگوترش فرمودند: « دخترم فاطمه نامیده شد زیرا خداوند او و هر کسیکه او را دوست دارد از آتش جهنم دور می کند. »

همانگونه که فاطر جدا کننده آسمان و زمین است، فاطمه جدا کننده محبین از دوزخ است. ابن عباس می گوید که نزد پیامبر نشسته بودیم. ایشان فرمودند: در روز حشر اختیار با من است، من در این دنیا به شیعیان فاطمه ام امان نامه از عذاب دوزخ می دهم.

3- روزی رسول خدا دست در دست فاطمه زهرا از کوچه عبور می کردند در حالیکه فاطمه طفل خردسالی بود. فرمودند: کسانیکه او را می شناسند که می دانند، اما کسانیکه او را نمی شناسند بدانند که این فاطمه دختر من و پاره تن من است. او جان من و همه وجود من است. هر کس او را آزار و اذیت کند، مرا آزار و اذیت کرده است.

4- یکی از زنان پیامبر می گوید: فاطمه 9 ساله بود. هرگاه نزد پدر می آمد، حضرت از جای بر می خواست و به او خوش آمد می گفت. به استقبال او می رفت، دست او را می بوسید و در جای خود می نشاند. گاهی سینه او و گاهی زیر گلوی حضرت زهرا را می بوسید. نکته مهمی که در این جریان وجود دارد اینست که برخی مخالفان برای اینکه این رفتار پیامبر را عادی جلوه دهند و نمونه ای از علاقه پدر به دختر نشان دهند، می گویند که پیامبر دست کارگر را نیز بوسیده استدر حالیکه کذب محض است. اسلام برای کار و کارگری اهمیت بسیار زیادی قائل است تا آنجا که پیامبر فرمودند: « الکاد لعیاله، کالمجاهد فی سبیل الله، کسی که برای خانواده خود تلاش کند تا روزی ببرد، مانند مجاهد در راه خداست » ولی با این اوصاف پیامبر هیچگاه دست کارگر را نبوسیده است. این حرمت و احترام در برابر حضرت زهرا نشان از جایگاه رفیع ایشان داشت و دستوری الهی بود که پیامبر وظیفه انجام آن را داشت.


زینبیون  69 مددی

منبع: fares .ir




برچسب ها: حضرت صدیقه (س)، حجت خدا بر معصومین (ع)، حجت خدا بر معصومین، حجت خدا، حجت خدا بر زمین، هیئت عاشقان نینوا ری،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 اسفند 1392 توسط حسین شرعیاتی

قالب وبلاگ

Online User