تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی کربلایی حیدر عیسایی - مطالب بهمن 1392
پایگاه اطلاع رسانی کربلایی حیدر عیسایی
نه شرقی نه غربی حكومت علوی




در بخش اول این بحث، در خصوص عظمت مقام امیرالمومنین علی (ع) و جایگاه ولایت ایشان، از دیدگاههای مختلف سخن به میان آمده است. این اقوال از فرمایشات خداوند متعال، پیامبر اکرم (ص)، جبرئیل امین آغاز شده و سپس از زبان دشمنان حضرت در باب فضائل مطالبی آمده است.
در بخش دوم این بحث، پیرامون جنبه ملکوتی و جنبه ملکی حضرت بحث شده است. در پایان نیز به مواردی همچون علم حضرت و خصوصیات آن اشاره شده است.



برای ادامه مطالعه این قسمت را كلیك كنید
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 17 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی


مطلبی فوق العاده خواندنی من باب (واجب) بودن عزاداری...!

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین، والصلوه والسلام علی خیر خلقه محمد و علی عتره الطاهرین، و اللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین

درود و سلام بر آن نهر جوشان از خون، سینه تپیده و خشکیده از عطش و خیمه های غارت شده.

برخی از مخالفین به ما اشکال می کنند که عزاداری مشروعیت ندارد و نباید عزاداری کرد. به دو دلیل بحث خود را مستدل می دانند. البته من دو دلیلش را انتخاب کرده ام که این دو دلیل روایی است. می گویند از رسول اکرم (ص) این روایت نقل شده است: "اربع من امر الجاهلیه لایترکونهن" 4 چیز از دوران جاهلیت باقی مانده است امت من آن را ترک نمی کند. با اینکه دوران اسلام دوران پایان جاهلیت است اما مردم آن را ترک نمی کنند.

1 . الفخر بالاحتساب؛ تفاخر کردن و مباهات به گذشتگان.

2 . « والطعن بالانساب » ایراد و عیب جویی کردن به آباء و اجداد دیگران.

3 . « ولاستسقاء بالنجوم » طلب باران کردن بر مبنای هیئت و شکل خاص ستارگان . 

4 . « و النیاحه » نوحه و عزاداری . 

پیامبر فرموده این 4 چیز باقیمانده از دوران جاهلیت است و امت من آنها را ترک نمی کنند.



برای ادامه مطالعه این قسمت را كلیك كنید
برچسب ها: وجوب عزاداری سیدالشهداء ع، وجوب عزاداری، چرا عزاداری كنیم؟، علت عزاداری، دلیل عزاداری، عزاداری، آیا عزاداری كردن واجب است،
نوشته شده در تاریخ شنبه 12 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی


امام زمان(عج)، در زمان غیبت صغری اشخاص معینی را نایب خود قرار داده بود و آنها را به اسم و رسم معرفی نموده و هر یک را به وسیله نایب پیش از خود به مردم شناسانده بود.
اما در نیابت عامه، براساس یک ملاک و معیار کلی که امام زمان(عج) معین فرموده، هر فردی که آن ضابطه را از همه جهت و در همه ابعاد دارا باشد، نایب امام زمان(عج) رهبر جامعه خواهد بود؛ پس این مقام و نیابت توسط خود حضرت مهدی(عج) به عالمان واجد شرایط داده شده است.

مدیریت جامعه توسط امام زمان در زمان غیبت به چه صورت است؟
مفهوم مدیریت یا ادراه جامعه دو معنای کلی دارد یکی منظور مدیریت تکوینی است که امام واسطه فیض و اراده خدا هستند به این معنا که امام تمام کارهایی که انجام می گیرد را مدیریت می کنند مانند خداوند که هر اتفاق در دنیا تحت مدیریت الهی است.
همانطور که قرآن می فرماید حتی یک برگ درخت با اراده علم الهی به زمین می افتد همه اینها تحت مدیریت خدا و منتصب به خدا هستند، امام واسطه اراده الهی است در کتاب کافی مرحوم کلینی در جلد چهارم امام صادق(ع) فرموده اند هر چه خدا اراده می کند، انجام دهد به منزل وحی نازل شده و از منزل وحی ساطع می شود.
هر کاری در عالم تحت اراده امام عصر و تحت مدیریت ایشان و به صورت تکوینی است و هر کار خوب و بد منصوب به امام است. آیت الله جوادی آملی در جلد دوم کتاب "فنای مقربان" می گوید: استمرار حیات دشمنان همگی فیض الهی است به برکت اذن تکوینی ائمه و وساطت آنها در فیض این در حالی است که کارکردهای دشمنان را نیز امام مدیریت می کند. این یک مدیریت عام است و تا امام اراده نکند هیچ کاری اتفاق نمی افتد.
مدیریت تشریعی امام در جامعه به این معناست که امام باید جامعه را اداره کند، زمام حکومت را در دست بگیرد، بندگان را هدایت کند همانطوری که یک خورشید اثاری دارد در یک روز ابری، هیچ کدام از آثار تعطیل نمی شوند ولی این آثار در یک سطح ضعیفت تر منتشر می شود.
بنابراین مسئولیت هایی که امام در جامعه انجام می دهند، در عالم منتشر است اما غیبت باعث می شود که سطح اهمال ظعیف تر شود ولی مسئولیت کلی جامعه بر عهده امام است، حضرت حجت نیز فرموده اند که حاکمیت سیاسی در دوران غیبت به ولی فقیه برسد وقتی اینطور شد می گوییم که این جامعه تحت مدیریت امام زمان است اما مصداق کارهای تحت مدیریت امام در جامعه دلیل خاص می خواهد که حدیثی یا سندی داشته باشد در این صورت می توانیم بگویم جامعه تحت مدیریت امام است.
چون امام مسئولیت جامعه را برعهده دارد. یک سری کارها به صورت ناشناس انجام می گیرد و یک سری کارها شناخته شده و تحت مدیریت امام زمان است اما کارهای ریز و کوچک دلیل خاص می خواهد.
 

نظر اهل سنت درمورد امام زمان(عج) چیست؟
چون پیامبر در روایتی صحیح گفته اند کسی از نسل من که لقب مهدی دارد و همنام من است در آخرالزمان ظهور می کند، اهل سنت و تمام فرقه های اسلامی قبول دارند که کسی در آخرالزمان ظهور کرده و جهان را پر از عدل و داد می کند.
همچنین در کتب معتبر اهل سنت اعتقاد به مهدویت نیز وجود دارد همچنین وهابیت اعتقاد راسخ به مهدویت دارند حتی کتابی دارند در رابطه با رد کسانی که می گویند ما مهدویت نداریم.
اما شیعه با اهل سنت در مسائل جزیی اختلاف دارند، یکی ولادت است که شیعه معتقد است مهدی در سال 255 به دنیا آمده و در دوارن غیبت به سر می برد اما اهل سنت معتقدند که مهدی در آخرالزمان به دنیا می آید و در جوانی قیام می کند البته قبول دارند که حضرت مهدی از نسل پیامبر و فاطمه زهرا(س) است.
 

امام در دروان غیبت مشغول چه کاری هستند؟
دوران غیبت به این معنا نیست که امام هیچ مسئولیتی در قبال جامعه ندارند امام در دوران غیبت کار بسیاری برعهده دارند امام علی در خطبه 150 نهج البلاغه می فرماید: کسی از ما اهل بیت(ع) که دوران غیبت را درک خواهد کرد به دنیا لاینایت است که بنده ای را ازاد کند و ...

بحث مدیریت امام در ظاهر نیست اما حضرت اهل تلاش هستند و در کل دنیا مشغول فعالیت بوده و به دنبال حل مشکلات در جامعه و به دنبال نیرو سازی هستند.




برچسب ها: چگونگی مدیریت جامعه در عصر غیبت توسط امام زمان، مدیریت مهدوی، مدیریت جامعه امام زمان عج، مدیریت پس از ظهور،
نوشته شده در تاریخ جمعه 11 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی



مقدمه
بحثی را که از قبل وعده کرده بودم به مدد امام زمان (عج) مطرح خواهم کرد. دقت لازم انشاءالله مبذول شود تا این بحث حل شود.
با یک سیر اجمالی و نه خیلی دقیق اگر کسی تاریخ کربلا را تورّق کند، می یابد که مهمترین و برجسته ترین مصیبتی که در کربلا وجود داشته است، مصیبت عطش بوده است.
ببینیم قصه عطش چیست؟ در روز هفتم ماه محرم نامه ای از ابن زیاد به عمرسعد می رسد. در این نامه دستور رسیده بود که باید بین حسین (ع) و یارانش با آب فاصله ایجاد کنید. بهمین دلیل ابن سعد به شخصی به نام "عمرو بن حجّاج"، از سران لشگرش، دستور داد با پانصد سواره نظام بین آب با امام حسین(ع) فاصله بیاندازند. سواره نظام در جنگهای صدر اسلام معادل امروزی جنگجویی است که یک تانک در اختیار دارد. یکی از آن افراد سوار نظام، شخصی به نام "عبدالله ابن حصین عضدی" فریاد بلند کرد که حسین (ع) این آب زلال و صاف که به رنگ آسمان است را نخواهی دید و قطره ای از آن را نخواهی نوشید تا زمانیکه از دنیا بروی! این چیزی است که در تاریخ ثبت و ضبط شده است. تاکتیک دشمن علیه امام حسین، بستن آب بود. از قضا وقتی در تاریخ اسلام دقت کنیم می بینیم که بستن آب شیوه بنی امیه بوده است. در جنگ بدر این کار را ابوسفیان کرد و در جنگ صفین معاویه این کار را کرد. این پدربزرگ و پدر و پسر، شیوه مبارزه شان همین است. بستن آب یک تاکتیک بنی امیه است. پس خود آنها اعلام کردند که ما می خواهیم چنین کاری را کنیم و کردند. یک سیر اجمالی می کنیم در احادیثی که درباره امام حسین (ع) است. تا ببینیم در احادیث در رابطه با عطش چه گفته اند.



برای ادامه مطالعه این قسمت را كلیك كنید
برچسب ها: عطش در كربلا، شبهه عطش در كربلا، مسئله عطش در كربلا، آیا عاشورای سال 61 هوا گرم بود، تشنگی امام حسین ع، آیا حسین تشنه شهید شد، حسین بن علی تشنه نبوده،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 9 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی

بیست و پنجمین روز از ماه ربیع الاول در تقویم شیعی روزی است که امام حسن (ع) به صلح با معاویه تن دادند، صلحی که در طول تاریخ دستاویز دشمنان و ساده اندیشان برای زیرسوال بردن فلسفه چنین اقدامی بوده است؛ در حالی که باید دانست وقتی ائمه اطهار (ع) "کلهم نور واحد" هستند یعنی صلح یکی، قیام دیگری، نهضت علمی امامی دیگر و پذیرش ولایت عهدی از سوی یکی از آن حضرات(ع) به معنای حرکت آنها به سوی مقاصد متعدد نیست بلکه همه آنها علی رغم این اختلافات در روش، هدفی واحد داشته اند. از این رو در این نوشتار چرایی صلح امام حسن (ع) بررسی می شود:
باید توجه داشت که آنچه برای امام مجتبی(ع) در این چند روزه زندگانی دنیا حائز اهمیت بود این بود که بتواند به هر شکل ممکن، دین خدا را از نابودی حتمی آن، که حزب اموی در پی آن بود، محافظت کند. آن بزرگوار از هر شخص دیگری به ارزش معنویاتی که توسط حزب اموی مورد تهاجم قرار گرفته بود آگاهتر و از هر مسلمان آزاده ای نسبت به حفظ و حراست از اسلام حریص تر بودند.
بنابراین، نسبت به آن چه انجام می دادند کوچکترین تردید و شبهه ای نداشتند تا جایی که ابن کثیر می نویسد: "در این ماجرا، امام (ع) نیکوکار با ثبات ستوده خصالی بود که سینه اش را شائبه ای تردید و ملامت وجدان، تنگ نکرد بلکه در همه حال راضی و گشاده روی بود."
با دقت در مواد صلحنامه براى هر خواننده به خوبى روشن مى‏شود که امام (ع) در این قرارداد هیچ گونه امتیازى به معاویه ندادند... و حکومت او را به عنوان خلافت و زمامدارى بر مسلمانان به رسمیت نشناخته...، بلکه خلافت را حق مسلم خود دانسته و بطلان ادعاى معاویه را در این باره به اثبات رسانده اند.
باید توجه داشت شرایط زمان امام حسن (ع) با شرایط زمان امام علی (ع) متفاوت بود اگر امام علی (ع) هم در شرایط دوران امام حسن (ع) واقع می‌شدند، همان کاری را می‌کردند که پسرشان امام حسن (ع) انجام دادند، چرا ایشان هم مجری احکام الهی است و همان سیره و روشی را انتخاب می‌کند که خدا و رسولش (ص) انتخاب می‌کنند. همچنان‌که این سیره و روش امام حسن (ع) را در سیرة پیامبر (ص) می بینیم که پیامبر (ص) در جنگ های زیادی چون بدر و اُحد، خندق (احزاب) و... جنگیدند و در مقطعی دیگر که شرایط برای جنگ آماده نبود مثل حدیبیه صلح فرمودند. در کلامی امام حسن (ع) علت صلح خود را چنین بیان می‌کنند: "علت صلح من با معاویه، همان علت صلح رسول خدا (ص) با بنی‌ضَمَرِه و بنی اشجع است، هنگامی که از حدیبیه بر می‌گشتند؛ منتهی فرقی که هست این است که آنان آشکارا کافر بودند ولی معاویه و یارانش در باطن کافرند (و در ظاهر لباس مسلمانی بر تن دارند.) اگر من از جانب خدا امام هستم پس جایز نیست در قبول صلح و یا جنگ به سفاهتِ رأی، نسبت داده شوم، اگر چه حکمت آنچه انجام می دهم برای افراد مشتبه باشد آیا نمی بینی که خضر به خاطر سوراخ کردن کشتی و کشتن پسر و تعمیر دیوار، از طرف موسی (ع) مورد غضب واقع شد؛ برای آن‌که علت برای او مشتبه بود، تا این‌که خضر به او خبر داد و موسی (ع) راضی شد. هم چنین من نیز به خاطر صلحی که با معاویه کردم، از طرف کسانی که علت امر را نمی دانستند مورد غضب واقع شدم، و اگر من صلح نمی کردم معاویه یک نفر شیعه روی زمین باقی نمی‌گذاشت."(1)
از جمله علل اصلی که می‌توان برای صلح آن حضرت (ع) ذکر کرد خطبه آن حضرت (ع) قبل از صلح با معاویه است که خطاب به مردم فرمودند:"شک و پشیمانی، ما را از جنگ لشگر شام باز نداشت، بلکه با سلامت نفس و اطمینان و شکیبایی با آنان می‌جنگیدیم، ولی سلامت نفس با کینه و عداوت مخلوط گردید و استقامت با تزلزل در هم آمیخت و شما که به صفین می رفتید، دین را در پیش رو و دنیا را در پشت سر داشتید ولی اکنون دنیا را در جلو و دین را پشت سر افکنده‌اید، بدانید ما برای شما آنچنانیم که بودیم (و تغییر نکرده ایم) ولی شما نسبت به ما آنچنان که بودید نیستید. بدانید معاویه ما را وادار به امری کرد که در آن شرافت و انصاف نیست، اگر کشته شدن را دوست دارید، پیشنهاد وی را بر می گردانیم و با دَم شمشیرها با او برخورد می‌کنیم؛ و اگر زنده بودن را دوست دارید، پیشنهاد معاویه را قبول می‌کنیم. هنگامی که سخن به اینجا رسید همه فریاد زدند."البُقیة البُقیة" یعنی ما را باقی بدار و از اندیشه‌ات بیرون نیاور (یعنی ما از جنگ دیگر خسته شده ایم).(2)
از این رو، تنها ماندن امام حسن (ع) در کنار دلایلی همچون مصمم نبودن یاران در مبارزه و خیانت، ایشان را وادار به صلح کرد، آنچنان که حضرت (ع) بارها با این حقیقت تلخ روبه‌رو شدند از جمله در آغاز جنگ، وقتی به پل منیع رسیدند، حجر بن عدی از سوی حضرت (ع)، مردم را در مسجد جمع کرد و کوشید آنان را به جنگ تهییج کند. اما همه سکوت کردند؛ به گونه‌ای که عدی بن حاتم برخاست و گفت: سبحان الله! چقدر سکوت شما زشت است. آیا به امام (ع) و فرزند پیامبر خود پاسخ نمی‌دهید. (3)
امام در برابر اعتراض ها به صلح هم می‌فرمودند: "سوگند به خدا! حکومت را به معاویه نسپردم؛ مگر اینکه یارانی نیافتم."(4). حتی در دعاهای امام (ع) نیز این مطلب هست.


پی نوشت ها:

1_( علل الشرایع، ج 1،‌ص 211)
2_ (دایرة المعارف حیدرآباد، ج 2، ص 13)
3_(امالی طوسی، ص559 .)
4_ (بحارالانوار، ج 44، ص 147)




برچسب ها: دلایل صلح امام حسن ع، چرا امام حسن صلح كرد، دلایل صلح امام حسن، دلایل صلح حسن بن علی، دلایل صلح حضرت امام حسن ع،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی

در تقویم شیعی بیستوششم ربــیــعالاول مصــادف با روز امضـــای پیمان صلــح میان امامحســـن مجتبی (ع) و معاویه است؛ حادثه بسیار مهم و درسآموزی که نه تنها آنچنانکه باید شناخته نشده بلکه متاسفانه دچار کجفهمی و قدرناشناسی تاریخی هم گردیده است. این اشتباه بزرگ از مردم زمان خود آن بزرگوار آغاز شد و هماکنون نیز کاملا برطرف نگردیده است. معروف است که کوتهنظران بلندادعای همان دوران هم امضای این پیمان را موجب ذلت اسلام مینامیدند و این نشانه اوج مظلومیت فرزند مقتدر و شجاع علی و فاطمه (ع) است.




برای ادامه مطالعه این قسمت را كلیك كنید
برچسب ها: صلح تاریخی امام حسن (ع)، صلح امام حسن ع، امام حسن، تنها ترین مرد شجاع تاریخ، دلایل صلح امام حسن ع، چرا امام حسن صلح را پذیرفت،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی

در ماه كانون آخر(بهمن) كه دومین ماه زمستان است اعصاب را یك نوع سستى و سكون فرا مى‏ گیرد استخوان ها سخت مى ‏شود، پوست بدن دچار خشکى مى‏ گردد، جریان خون در عروق مشكل مى‏ شود، سرمازدگى، سردرد، كمردرد، زكام، آب ریزش چشم و بسیارى از كسالت هاى دیگر عوارض اختلالات فوق است.
بهترین درمان طبیعى و مفید ماساژ با روغن است، روغن شب بو و زیتون و گل‏سرخ مفیدترین مایعى است كه در ماساژ بكار مى ‏رود.
ماساژ استخوانها را نرم مى‏ كند جریان خون را تسریع می نماید در مورد تصلب شرائین و فشار خون بسیار مفید است.
ماساژ عمل تعریق را آسان مى‏ سازد و با ازدیاد ترشح غدد سمومات را بیشتر خارج مى ‏كند. ماساژ اعصاب را از سكون و تحریك افراطى هر دو آسوده مى ‏كند، در بدن تولید حرارت مى‏ نماید.
ماساژ روى شكم بهترین وسیله معالجه سوء هاضمه و بعضى از انواع اسهالها است. معده و روده‏ ها را نیرومند مى ‏كند،عمل هضم را تسهیل مى‏ نماید و امتلاء را برطرف میسازد.
ماساژ باید در هواى آزاد و نسبتا گرم و در حالى كه بیمار كاملا استراحت كرده باشد انجام گیرد.

پی نوشت:

طب الرضا علیه السلام / ترجمه امیر صادقى، ص172.




برچسب ها: ماه دوم زمستان و مشکلات بدن،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 7 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی


دعایی جهت غنی شدن

حضرت خاتم الانبیاء (ص) به اصحاب صفه در زمانی که از تنگدستی خویش شکایت کردند این دعا را تعلیم ایشان فرمود که دائم بخوانند، غنی خواهند شد:

اَللّهُمَّ رَبِّ السَّمواتِ السَّبْعِ وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ اِقْضِ عَنّا الدَّیْنِ وَ اَغْنِنا مِنَ الْفَقْرِ

دعا به جهت وسعت رزق
برای رفع فقر و جلب وسعت و باز شدن در بهشت هر روز صد مرتبه بگوید:
لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبینُ


دعا جهت توانگر شدن
گویند جهت توانگری چهل شب هر شب این دعا را بخواند مؤثر خواهد بود.
بِسم الله الرّحْمنِ الرّحیم
اَللّهُمَّ یا غَنِیُّ یا حَمیدُ یا رَحیمُ یا وَدُودُ یا مُبْدِءُ یا مُعیدُ اَغْنِنی بِحَلالِکَ عَنْ حَرامِکَ وَ بِفَضْلِکَ عَمَّنْ سِواکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

دعا جهت ادای دین و قرض
هر روز چهل و یک مرتبه یا چهل و یک روز بعد از نماز صبح خوانده شود که فوق‌العاده مؤثر و مجرب است.
وَ مَنْ یُقْرِضُ اللهُ قَرْضاً حَسَناً یُضاعَفُ لَهُ

دعا برای ادای قرض
در خواب دیده شده است که حضرت رضا فرمودند: جهت ادای دین
۴۴۲ مرتبه بگوی:
لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی کُنْتُ مِنَ الظّلِمینَ فَاسْتَجِبْنا لَهُ وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمَّ وَ کَذلِکَ نُنَجِی الْمُؤمنینَ

 




برچسب ها: بخوانندآنان که وسعت رزق می خواهند، وسعت رزق، آنان که وسعت رزق می خواهند، وسعت رزق می خواهم، بخوانند آنان که وسعت رزق می خواهند، حیدر عیسائی، دعا جهت ادای قرض،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 7 بهمن 1392 توسط حسین شرعیاتی

قالب وبلاگ

Online User